Beaten but not dead… yet
Μάζεψα όση ξεκούραση κατάφερα να συσσωρεύσω και χτες το βράδυ βγήκαμε με την Κ. για ένα ποτό. Ξεκινήσαμε με το νέο στέκι ενός συγχωριανού μας, το Partizan. Τρομερό μαγαζί, καλές δουλειές Γιώργο! Ήπιαμε ένα mohitάκι και από ένα σφηνάκι και αλεκάραμε για το TheBar. Η συνέχεια για εμένα ήταν με Tanqueray με tonic 5x και αφού αναλύσαμε την ελληνική υποκουλτούρα του Ελληνάρα και πως αντικατοπτρίζεται και στα δυο φύλα αλεκάραμε και πάλι για το σπίτι της Μ. και του Ν. για καφέ. Οι άνθρωποι φυσικά κοιμόταν αλλά όταν η παρέα είναι καλή και ευδιάθετη όλα γίνονται. Αφού καθείς πήγε σπίτι του τσάκισα και το μπουκάλι Tanqueray που ξέμεινε το καημένο χωρίς ιδιοκτήτη ως τη μέση και την έπεσα κοντά στις 7.30 όπως ήμουν κομμάτια (όχι μόνο από το ποτό προφανώς).. 9.30 TANG!.. το μάτι ανοιχτό, σηκώθηκα στις 11.30 τελικώς όμως.
Έχει εδώ και αρκετά χρόνια που έχω έλλειψη συγκέντρωσης. Την τελευταία περίοδο έχω συγκέντρωση σκέψης επιτέλους αλλά πλήρη απαξία για ότι καταπιάνομαι να κάνω. Δεν μου κάνει κέφι τίποτα. Γιαυτό και μόλις κάνω κάτι το παρατάω πολύ σύντομα για κάτι άλλο. Ότι και αν είναι αυτό. …midlife crisis πριν τα 30.. αυτό μου έλειπε μόνο… πρέπει επειγόντως να βρώ τρόπο να συμμαζέψω ότι έχει απομείνει και να ολοκληρώσω 4-5 στόχους που έχουν απομείνει πριν το χάσω τελείως.