Έχει μερικές μέρες που ήρθε στα χέρια μου το album του Benassi – Hypnotica. Γενικώς ο Benni είναι τρομερός στα κομμάτια του. Το album έχει πολλά καλά κομμάτια αλλά πέρα από τα συνηθισμένα Satiscation κτλ μου άρεσαν πάρα πολύ τα κομμάτια στη μέση όπως το I’m Sorry (9ο), Put your hands up (11ο) καθώς και το κλασσικό Love is Gonna Save Us (6ο).
Η χθεσινή μέρα ήταν γεματούτσικη. Από το πρωί και για περίπου ένα δωδεκάωρο την έβγαλα στο σπίτι της φίλης μου της Πόπης. Η μέρα ξεκίνησε ψιλοεπεισοδιακά καθώς έσπασα το ποτήρι του φραπέ μου, οπότε οι διαδικασίες για το σφουγγάρισμα επισπεύθηκαν. Το μεσημέρι φάγαμε σαρμαδάκια (για τα οποία κόβω φλέβες παρεπιπτόντως όταν είναι με καλό φύλλο) και μετά είδαμε την ταινία Wall?E. Είχα ακούσει πολύ καλά λόγια ακόμη και από φίλους για την ταινία και δεν με απογοήτευσε καθόλου. Φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να με απογοητεύσει όπως καταλαβαίνω ταινία της Pixar Studios. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε να βλέπουμε(-ω βασικά γιατί κοιμήθηκε δίπλα μου) την ταινία Southland Tales η οποία είναι μια εντελώς τραγική ταινία, που διέκοψα στη μέση γιατί δεν παλευόταν άλλο. Κατά τις 9 μιας η πείνα είχε φτάσει στο απροχώρητο μαγείρεψε η Πόπη γιουφκάδες με μια τρομερή σάλτσα από λαχανικά. Στο τέλος θα την μισήσω μου φαίνεται για τη μαγειρική της… Μετά από Breezer με λίγη σοκολάτα υγείας με γέμιση μους σοκολάτας όλα τα υποσυστήματα άρχισαν να κλείνουν. Είναι ο συνδυασμός που σκοτώνει, ιδίως μετά από ένα πολύ καλό γεύμα. Καθώς η Πόπη έψαχνε δίπλα για εταιρίες κινητής τηλεφωνίας εγώ άραξα λίγο στον καναπέ να ξεκουραστώ λίγο.
Είχα καιρό να δοκιμάσω σοκολάτα. Τόσο που σκότωσα τη μισή αν και ήταν πολύ μεγάλη. Έψαχνα να βρώ πόσο καιρό είχα να φάω σοκολάτα και πάνε αρκετά χρόνια τώρα (εξαιρείται η σοκολάτα σε ρόφημα βέβαια). Όταν βλέπω σοκολάτα αδιαφορώ πλήρως, δεν ξέρω όμως πως μου γύρισαν τα μυαλά εκείνη τη στιγμή που κατέβηκα στο ψιλικατζίδικο. Η διαδικασία με έβαλε σε σκέψεις. Θυμήθηκα πως στο παρελθόν ήμουν απαιτητικός, επιθετικός και πως ότι μου άρεσε το ήθελα αμέσως. Έχω εδώ και καιρό χαλαρώσει από αυτή τη συμπεριφορά αλλά ίσως θα έπρεπε για λίγο έστω δοκιμαστικά να την επαναφέρω ως διάλειμμα. Το κακό είναι πως η νοοτροπία αυτή πληγώνει τους γύρω σου όσο και να μην το θέλεις, αλλά τουλάχιστον προσωρινά σε κάνει να νιώθεις πως περνάς πολύ καλά. Ίσως μια μικρή δόση μια στις τόσες να κάνει καλό τελικά. Τώρα πλέον βλέπω πρώτα τους μακροχρόνιους στόχους και μετά τους βραχυπρόθεσμους και περιστασιακούς. Οπότε η σοκολάτα μαχαίρι και πάλι γιατί αλλιώς τσάμπα πήγε ο κόπος της διατροφής ως τώρα και με -23 θα φτάσουμε στα +23, άρα σοκολάτα του χρόνου πάλι =) .