ktolis->blog();

Χτες το βράδυ μια πολύ καλή μου φίλη μου ζήτησε να βγούμε βόλτα στο κέντρο για να ξεσκάσει λόγω της πίεσης των προηγούμενων ημερών. Μετά από αρκετή ώρα πέρασε και ο φίλος της ο οποίος είναι μια πολύ ιδιάζουσα περίπτωση. Η κουβέντα έφερε στη μέση και τον dimsam όταν γύρισε στα της επαγγελματικά της πληροφορικής ο οποίος από σύμπτωση ήταν εκεί κοντά οπότε του ζήτησα να περάσει μιας και προσωπικά δεν ασχολούμαι αυτή την περίοδο με κανενός είδους projectάκια πληροφορικής.

Η συζήτηση σε κάποια στιγμή πέρασε στο θέμα των σχέσεων και συγκεκριμένα τις οπτικές γωνίες των ανδρών και γυναικών απέναντι στο άλλο φύλο. Η μια ατάκα έφερε την άλλη και τελικά βρεθήκαμε να κάνουμε με τον Δημήτρη μια καλή “ξήγα” στον τύπο που άρχισε να χάνει πολύ σύντομα έδαφος στην κουβέντα. Η φίλη μου το καταχάρηκε όπως κρίνω γιατί είναι άλλο να συζητάς κάποια πράγματα απευθείας με τον σύντροφό σου που ίσως κάπου να χάνεις επικοινωνιακά γιατί μπλέκονται και άλλοι παράμετροι στην σχέση όπως το συναίσθημα κτλ και άρα χάνεις έδαφος και άλλο να σε υποστηρίζουν φίλοι σου που εκεί δεν μπορεί ο άλλος, αν οι προτάσεις είναι στοιχειοθετημένες, να κάνει αντεπίθεση γιατί δεν μπορεί να βασιστεί στο συναίσθημα που ορίζει τη σχέση.

Σε κάποια φάση λοιπον, καθώς ο τύπος έβλεπε πως το παιχνίδι χανόταν, ρώτησε σχετικά με την ηλικία μας και έμεινε λίγο άναυδος, γεγονός που φάνηκε καθώς ελάχιστα λεπτά μετά αποχωρήσαμε όλοι μαζί, ενώ για έως ότου συμβεί αυτό συζητούσε με τον dimsam σε πολύ χαμηλό τόνο (για να μην ακουστεί?) ίσως σε μια τελευταία προσπάθεια να ανακτήσει το χαμένο έδαφος.

Η θεματολογία της συζήτησης είχε ως αντικείμενο τα μεταξύ σχέσεων και το πως και πόσο αξιολογεί ο σύντροφος το ταίρι του, πόσο το υποτιμά και πόσο γελοία ώρες ώρες γίνεται η επικοινωνία μεταξύ ενός ζευγαριού. Φυσικά ο καθένας αντιπαραβάλει τις εμπειρίες του σε μια τέτοια συζήτηση και αναλόγως εκφράζεται. Αυτό που κράτησα όμως ήταν πως ότι ηλικία και αν έχει ο σύντροφός σου και όσες εμπειρίες να έχει δεν σημαίνει πως γίνεται και πιο ώριμος. Ίσως να πειραματίζεται περισσότερο, ίσως να κάνει τα ίδια ακριβώς πειράματα στους νέους συντρόφους του αλλά σίγουρα πιο ώριμος δεν γίνεται αναγκαστικά. Η ωριμότητα είναι κάτι που πηγάζει από μέσα σου αλλιώς κολλάς πάνω σε κάποιον πιο ώριμο από εσένα μπας και του κλέψεις λίγο από τη μαγιά του. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν δεν μπορείς να διαχειριστείς  τα συναισθήματά σου, απλά κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και πως όσο ανώτερος θέλεις να να δείχνεις στην τελική δεν έχεις καταφέρει και πολλά στη ζωή σου και αν καταλάβεις πως οι γύρω σου το βλέπουν αυτό σε πιάνουν moodswings. Βέβαια αυτά δεν περίμενα να τα παρατηρήσω σε έναν άντρα αλλά να που έγινε. Γενικώς όμως αυτά τα χαρακτηριστικά εκφράζουν περισσότερο γυναίκες και όχι άντρες, γεγονός που παρατήρησα εντόνως το τελευταίο διάστημα από πρώτο χέρι. Περνώντας όμως πίσω στη σχέση μεταξύ δυο συντρόφων πρέπει να υπάρχει όχι απλά αμοιβαία κατανόηση αλλά οι συζητήσεις να γίνονται στα ίσα. Αν ο ένας από τους δυο δεν το κάνει αυτό τότε έχει απλά το παιχνίδι χαμένο και πολύ σύντομα η σχέση φθείρεται, και φυσικά δεν το συζητάω τί γίνεται αν το κάνουν και οι δυο.

Μετά το 1ο 10ήμερο του Σεπτεμβρίου που θα έχω ξεμπλέξει με διάφορες καταστάσεις θέλω να ελπίζω πως θα βρώ χρόνο να περιγράψω με περισσότερες λεπτομέρειες τις παραπάνω σκέψεις γιατί πιστεύω πως θα είναι χρήσιμο εργαλείο προς όλους τους ναυτιλλομένους. Ιδίως για το πως σκέπτονται και άρα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι γυναίκες και οι “γυναίκες”.

Ακόμη μια μέρα ξεκίνησε με ημικρανία. Πολύ καλή μέρα.. συνέχεια με ζαλάδα. Ευτυχώς σήμερα επέστρεψε ο dimsam και βγήκαμε μια βόλτα να στανιάρω λίγο το μεσημεράκι. Θα ανταποδώσω το βραδάκι με ποτάκι παραλιακώς. Αύριο σειρά του kmak

Έχει αρκετά χρόνια που δίνω το χρησιμοποιημένο μου εισιτήριο στον επόμενο επιβάτη όταν περισσεύει χρόνος στο εισιτήριο. Προχτές όμως την ώρα που ανέβαινα στο 16 συνέβη ακριβώς το ίδιο σκηνικό με τη διαφορά πως το εισιτήριο είχε εμένα ως παραλήπτη. Το γεγονός με χαροποίησε ιδιαιτέρως και σκέφτομαι πως το ίδιο τελικά πρέπει να συνέβη όταν έδινα και εγώ με τη σειρά μου τα δικά μου εισιτήρια. Το κακό είναι στις 40 Εκκλησιές ελάχιστοι ανεβαίνουν προς τα πάνω οπότε είναι πλέον δύσκολο να βρώ να δώσω το εισιτήριό μου σε κάποιον άλλη συν-επιβάτη…

Έχουμε ξεπεράσει τα μέσα του Αυγούστου και οδεύουμε σιγά σιγά προς το τελευταίο 10ήμερο. Πριν από δυο βδομάδες επέστρεψε το Benz (yay) και μετακινούμαι σχετικά ελεύθερα και πάλι. Μεσοβδόμαδα έπεσε η ιδέα να πάμε παρέα στο χωριό (Ροδολίβος) για το πανηγύρι του 15αύγουστου. Αποφασίστηκε να πάμε μόνο για την Παρασκευή (15) και να γυρίσουμε το Σάββατο (16) κάνοντας ουσιαστικά μόνο μια διανυκτέρευση. Φυσικά στο πανηγύρι δεν πατήσαμε αλλά μόλις φτάσαμε πήγαμε μια βόλτα από την παλιά Disco στο λόφο του Αγίου Αθανασίου που ήταν αρκετά ανεβασμένο ως summer-club αν και ο μέσος όρος ηλικίας πρέπει να ήταν κάπου στα 20-22. Μετά από περίπου μια ώρα κατεβήκαμε στο Viva όπου και ξημερωθήκαμε με τρελλό κέφι και χορό (ναι προσπάθησα να κάνω και εγώ κάτι ψιλά ), στην παρέα ήρθε από νωρίς και ο dimsam και έτσι η παρέα έδεσε από νωρίς.

Από παρέα (τοπική) ένιωσα εντελώς τουρίστας γιατί έχω πάρα πολλά χρόνια να πατήσω στο χωριό και ιδίως στα θερινά clubs. Φέτος όμως συνάντησα τον Σωκράτη, τον Βασίλη και τον Γιάννη που ήταν όλοι συμμαθητές μου καθώς και τον Βασίλη από τη γειτονιά μου. Γεγονός που με χαροποίησε πολύ γιατί είχα ΠΑΡΑ πολύ καιρό να τους δω και χαίρομαι που είναι καλά στην υγεία τους και δεν έχουν μείνει στάσιμοι.

Το Σάββατο αφού σηκωθήκαμε είπαμε να πάμε για καφέ στον Αγγίτη. Εκεί την βγάλαμε ως τις 6 σχεδόν και μιας και είχα ρίξει την ιδέα πριν από 3-4 μέρες για το σπήλαιο της Αλιστράτης το οποίο είναι σε απόσταση αναπνοής, πήγαμε και από εκεί μια βόλτα τουλάχιστον για να δροσιστούμε γιατί έξω είχε 38 βαθμούς σχεδόν. Το θέαμα βέβαια μας κάλυψε πέραν τον δέοντος και μείναμε όλοι ευχαριστημένοι με το 1 χιλιόμετρο της διαδρομής που ήταν πολύ πλούσιο οπτικά.

Τελικά μείναμε και το Σάββατο όμως με βραδινή εξόρμηση στον Ερωδιό και στο Viva για μια τελευταία φορά. Στη βραδιά προστέθηκε και η Αυγουστιάτικη πανσέληνος που εξέπληξε με μερική έκλειψη σελήνης για πάνω από 3 ώρες. Η επιστροφή ολοκληρώθηκε το πρωί της Κυριακής (σήμερα) σε πολύ χαλαρό κλίμα κατά τις 2 ενώ επέστρεψα σπίτι κατά τις 7 αφού ξεμπλέχτηκαν στο ενδιάμεσο μερικά πράγματα στο (χαοτικό) μυαλό μου, γεγονός που με χαλάρωσε αφάνταστα καθώς πέρασα καταπληκτικά τις τελευταίες αυτές ώρες, που μόνο η πραγματικότητα της Δευτέρας που ακολουθεί με ανάγκασε να διακόψω.

Τώρα πρέπει να συμμαζέψω τον εαυτό μου μετά από αυτό το φανταστικό 3ήμερο και να επανέλθω στην πραγματικότητα της εξεταστικής σιγά σιγά. Είμαι νομίζω εξουθενωμένος από τα τελευταία 2 ξενύχτια αλλά είναι το πρώτο καλοκαίρι που νιώθω καλά και αυτό είναι που στην τελική έχει σημασία, όσο κουραστικό και αν ήταν.

Έχει αρκετό καιρό που παρουσιάστηκαν στην τηλεόραση, καιρός να τις μαζέψουμε σε μια συλλογή.